Wiersze

Losowy utwór:

Tytuł: "Sześć kobiet"

Autor: "Świrszczyńska Anna"

Kategoria: "Poezja polska"

1. LUDWIKA CZYLI SZCZYT WSTYDLIWOŚCI

	Woda w wannie opływa moje ciało, rysuje jego kształt 
dokładnie jak ołówek.
	Nie odsłoniłam ci nigdy nic oprócz ciała, a odsłaniałam je, 
żeby zakryć duszę. Osiągnęłam cel i teraz moja nagość czyni mnie 
niewidzialną.
	To jest szczyt wstydliwości.

2. AGNIESZKA CZYLI KOBIETA MORALNA

	Mogłabym cię uwieść w tym małym gaiku wśród zeszłorocznych 
liści i wzruszonych kwiatów przylaszczek.
	Ale nie zrobię tego. Bo kiedy oboje wędrujemy drogą, za nami 
idzie cień, który płacze.

3. AUGUSTA CZYLI MIŁOŚĆ TRAGICZNA

	Przez pięć lat żyła ze zwierzęciem, z przeraźliwym potworem. 
Był naprawdę odrażający, a ona kochała go dlatego, że cierpiał. Kiedy 
zasypiając patrzyła na jego głowę, mówiła do siebie:
-	Jest czysty jak roślina.
Pewnego razu zadusił ją z nudów i boleści.
Umierając szepnęła:
-	To nie jego wina.
I rzeczywiście to nie była jego wina. Był przecież potworem.

4. AMELIA CZYLI KOBIETA Z CHARAKTEREM

	Amelia lubi całować mężczyzn, których nie kocha. A więc całuje 
mężczyzn obcych.
	Mówi:
-	To właśnie jest przyjemne, bo jest nieprzyzwoite. Być 
nieprzyzwoitą to potwierdzać swoją wolność.
Amelia jest w miłości intelektualistką.

5. WERONIKA CZYLI FATALIZM

	Powiedział:
-	Nie przyjdę do ciebie, bo bylibyśmy nieszczęśliwi.
Ale ja wiem, że przyjdzie i że będziemy nieszczęśliwi. To jest oczywiste jak 
księżyc, który właśnie wschodzi. A ja stoję w oknie i czeszę moje czarne 
włosy czekając.

6. IZADORA CZYLI MAŁA JASKINIA ROZKOSZY

	Zstępują oboje do przytulnej małej jaskini, gdzie trwa zawsze 
ciepły półmrok. Zstępują trzymając się za ręce, chociaż nie czują do siebie 
przyjaźni.
	Leży tu dywan ze skóry białej kozy, stoi tapczan. Obok na 
niskim stoliczku flakon francuskiej perfumy i trupia czaszka.
	Izadora mówi do mężczyzny:
-	To jest jaskinia rozkoszy.
Mężczyzna milczy, nie wypada mu potwierdzić.
Kiedy po chwili wychodzą, ona zaczyna się głośno śmiać.
-	Jesteśmy ubodzy jak zakochane krety. Jakie to wszystko 
niewinne, aż smutno.
Za progiem Izadora zabija się.

-- 
Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl

SErr:64 SErr:64 tłumaczenia niemiecki # dekoracje # fotografia ślubna # zdjęcia ślubne # www.swiatszkla.com.pl # hurtownia zegarków # obrazki na nk # Fotograf ślubny Biała Podlaska # zespół na wesele trójmiasto # polski jazz # płytki łazienkowe # baletki # Larsson Dziewczyna igrała ogniem # albumy ślubne # Porcelana