Losowy utwór:
Kategoria: "Poezja polska"
Zgwałciłaś, niepobożna Śmierci, oczy moje,
Żem widział umierając miłe dziecię swoje!
Widziałem, kiedyś trzęsła owoc niedordzały,
A rodzicom nieszczęsnym serca się krajały.
Nigdyć by ona była bez wielkiej źałości
Mojej umrzeć nie mogła, nigdy bez ciężkości
I serdecznego bolu, w którymkolwiek lecie
Mnie by smutnego była odbiegła na świecie;
Alem ja już z jej śmierci nigdy żałościwszy,
Nigdy smutniejszy nie mógł być ani teskliwszy.
A ona, by był Bóg chciał, dłuższym wiekiem swoim
Siła pociech przymnożyć mogła oczom moim.
A przynamniej tymczasem mogłem był odprawić
Wiek swój i Persefonie ostatniej się stawić,
Nie uczuwszy na sercu tak wielkiej żałości,
Której równia nie widzę w tej tu śmiertelności.
Nie dziwuję Niobie, że na martwe ciała
Swoich namilszych dziatek patrząc skamieniała.
--
Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl
SErr:64
SErr:64
Sprzątanie biur Warszawa
#
kartki świąteczne
#
Blog o IT
#
strony internetowe warszawa
#
terminale motorola
#
zobacz
#
kontrola czasu pracy
#
akcesoria kominkowe
#
joomla
#
fuerteventura
#
kraków Nieruchomości
#
konta osobiste
#
maty do zabawy
#
perfumy dla dzieci
#
sprzątanie wrocław